Bez Litości 2

Robert McCall żyje w Bostonie skromnie, niemal niewidzialnie, pracując jako kierowca i obserwując ludzi z cierpliwością kogoś, kto zna przemoc tak dobrze, że nie musi już nikomu niczego udowadniać. Pomaga tym, których system łatwo przeocza: pasażerom, sąsiadom, ludziom zagubionym między strachem a bezradnością. Jego codzienność ma rytuał, spokój i wyraźnie wyznaczone granice, ale przeszłość znów znajduje drogę do drzwi. Gdy Susan Plummer, dawna przyjaciółka i jedna z nielicznych osób naprawdę rozumiejących, kim był McCall, zostaje zamordowana podczas śledztwa, Robert rusza własnym tropem. Nie interesuje go zemsta krzykliwa ani szybka. Działa metodycznie, z precyzją człowieka, który potrafi zamienić zwykłe przedmioty w narzędzia wyroku. Film opowiada o sprawiedliwości wymierzanej poza systemem, ale pod warstwą akcji zostawia historię samotnika, który bardzo rzadko dopuszcza kogokolwiek blisko, a potem za tę bliskość płaci gniewem. W tle pojawia się Miles, młody chłopak z sąsiedztwa, któremu McCall próbuje pokazać inną drogę. Dlatego ta część nie jest tylko pościgiem za zabójcami Susan. To również opowieść o tym, czy człowiek zbudowany z przemocy może jeszcze komuś pomóc, zanim sam znów stanie się wyłącznie narzędziem kary. Finałowa konfrontacja podczas sztormu dobrze pokazuje jego stan: wszystko wokół rozpada się w deszczu i wietrze, a on porusza się jak ktoś, kto w chaosie widzi najczystszy porządek. McCall nie szuka odkupienia w słowach. Jego językiem pozostaje działanie, czasem opiekuńcze, czasem przerażająco ostateczne.