Ratatuj

Remy ma talent, który w jego rodzinie brzmi prawie jak nieporozumienie. Jest szczurem, a marzy o wielkiej kuchni, aromatach układanych z precyzją muzyki i daniach, które znaczą coś więcej niż resztki znalezione w śmietniku. Jego przewodnikiem z wyobraźni jest Auguste Gusteau, nieżyjący mistrz kuchni i autor zasady, że gotować może każdy. Dla Remy’ego to nie hasło z plakatu, lecz obietnica. Los prowadzi go do Paryża, dokładnie pod restaurację Gusteau, która po śmierci założyciela straciła dawny blask. Tam spotyka Alfredo Linguiniego, niezdarnego pomywacza zagrożonego utratą pracy. Jeden ma smak, węch i kulinarny geniusz, drugi ludzkie ręce oraz dostęp do kuchni, do której szczur nigdy nie powinien wejść. Ich dziwny sojusz zaczyna działać, choć wymaga ukrywania prawdy przed Colette Tatou, szefem Skinnerem i całym światem gastronomii. Na horyzoncie jest jeszcze Anton Ego, krytyk kulinarny zdolny jednym tekstem zburzyć reputację restauracji. Film pięknie bawi się absurdem szczura gotującego w Paryżu, ale pod tą bajką kryje się opowieść o talencie, który rodzi się w niewłaściwym miejscu. Remy nie chce być maskotką ani ciekawostką. Chce tworzyć. Linguini z kolei musi nauczyć się, że sukces pożyczony od kogoś innego nie wystarczy, jeśli nie ma się odwagi powiedzieć prawdy. Paryż pachnie tu masłem, ziołami i ryzykiem, a każda potrawa staje się małą próbą udowodnienia, że pochodzenie nie musi wyznaczać granic marzenia.