Trolle 2

Poppy zna świat pełen kolorów, piosenek i beztroskiej wiary, że każdą różnicę da się roztańczyć, jeśli tylko znajdzie się odpowiedni refren. Dopiero odkrycie innych krain Trolli pokazuje jej, że muzyka nie jest jedną wspólną zabawą, lecz całym zbiorem odmiennych plemion, rytmów i dum. Pop, funk, country, techno, muzyka klasyczna oraz rock żyją osobno, każde w swoim porządku, z własnymi królami, zwyczajami i przekonaniem o własnej wyjątkowości. Właśnie wtedy na scenę wkracza Królowa Barb, która chce podporządkować wszystkie struny jednej, rockowej wizji. Poppy, Mruk i ich przyjaciele ruszają więc w podróż przez kolejne muzyczne światy, a każda kraina zmusza ich do zmiany prostego myślenia o zgodzie. Trolle 2 nie sprowadzają tej wyprawy wyłącznie do gonitwy za przeciwniczką. To raczej historia o tym, że wspólnota nie rodzi się z udawania, iż wszyscy brzmią tak samo. Czasem dopiero hałas, zgrzyt i obcy rytm pozwalają usłyszeć, jak szeroki może być jeden świat. Po drodze różowy entuzjazm Poppy zderza się z ostrożnością Mruka, a bajkowa podróż zamienia się w lekcję słuchania innych, nie tylko śpiewania własnej melodii najgłośniej. Ta muzyczna mapa świata staje się dla bohaterów sprawdzianem charakteru, bo zgoda wymaga tu czegoś trudniejszego niż uśmiech: uznania, że cudza odmienność nie jest błędem.