Trolle

Kolorowy świat Trolli z zewnątrz wygląda jak niekończące się święto, pełne śpiewu, przytulania i brokatu, który najwyraźniej ma własne prawa fizyki. Księżniczka Poppy wierzy w radość tak mocno, jakby była najpewniejszą walutą w krainie. Obok niej żyje Mruk, ostrożny samotnik przygotowany na katastrofę, z zapasami, schronem i miną kogoś, kto już dawno przestał ufać zbiorowemu entuzjazmowi. Gdy Bergenowie, ponure istoty przekonane, że szczęście można zdobyć tylko przez zjedzenie Trolla, porywają część mieszkańców wioski, Poppy rusza na ratunek. Wyprawa zmusza ją do współpracy z Mrukiem, choć oboje patrzą na świat zupełnie inaczej: ona przez konfetti, on przez listę możliwych zagrożeń. Po drodze pojawia się Brydzia, nieśmiała służąca zakochana w królu Gryzku, oraz Kucharka, która marzy o powrocie dawnych, okrutnych zwyczajów. Pod warstwą muzycznej przygody kryje się historia o tym, że szczęście nie jest łupem, nagrodą ani sztuczką. Trzeba je odnaleźć tam, gdzie nikt z Bergenów nie pomyślałby zajrzeć. „Trolle” bawią się kontrastem między cukierkową powierzchnią a całkiem poważnym pytaniem o źródło radości. Poppy musi zrozumieć, że optymizm nie polega na ignorowaniu strachu, a Mruk, że ostrożność bez nadziei zamienia życie w bunkier. Ich podróż ma więc rytm piosenki, ale prowadzi przez bardzo konkretne lekcje odwagi.