Spider-Man: Całkiem nowy dzień

Peter Parker próbuje zacząć od nowa, choć w jego przypadku takie zdanie brzmi niemal jak żart opowiedziany człowiekowi, który stracił wszystko poza kostiumem. Po wydarzeniach, które wymazały go z pamięci najbliższych, mieszka samotnie w Nowym Jorku, uczy się życia bez dawnego wsparcia i próbuje przekonać samego siebie, że może zostawić Spider-Mana z boku, choćby na czas studiów. Miasto ma jednak własny sposób przypominania mu, kim jest. Peter nasłuchuje policyjnych komunikatów, obserwuje ulice i coraz wyraźniej czuje, że odpowiedzialność nie znika tylko dlatego, że nikt już nie pamięta jego imienia. Gdy nowe zagrożenie zaczyna uderzać w ludzi, których kochał i których nadal próbuje chronić z oddali, obietnica normalności rozpada się bardzo szybko. W tej historii ważny jest nie tylko kolejny przeciwnik, ale samotność bohatera pozbawionego dawnych relacji, mentorów i wygodnej siatki bezpieczeństwa. Peter musi ponownie założyć maskę, tym razem nie jako młody członek wielkiego świata herosów, lecz chłopak z małego mieszkania, próbujący ocalić miasto i resztki własnej tożsamości. W tle pozostaje też pytanie o MJ i Neda, czyli ludzi, którzy kiedyś byli jego domem, a teraz patrzą na niego jak na kogoś obcego. To już nie jest opowieść o wejściu do drużyny, ale o samotnym dojrzewaniu do roli, której nikt inny za niego nie uniesie.