Iron Man 2

Tony Stark publicznie ogłosił, że jest Iron Manem, i przez pewien czas wygląda, jakby potrafił zamienić tę deklarację w prywatne zwycięstwo, polityczny manifest i spektakl własnej próżności jednocześnie. Świat podziwia zbroję, rząd Stanów Zjednoczonych chce ją przejąć, a Tony z typową dla siebie pewnością siebie przekonuje wszystkich, że tylko on potrafi właściwie używać własnego wynalazku. Problem w tym, że jego ciało coraz gorzej znosi reaktor podtrzymujący go przy życiu. Pod błyskiem fleszy, żartami i pokazami Stark Expo kryje się człowiek powoli zatruwany technologią, która miała być symbolem ocalenia. Na scenę wchodzi Iwan Wanko, znany jako Whiplash, syn człowieka skrzywdzonego przez historię rodziny Starków. Jego zemsta nie jest tylko atakiem na superbohatera, lecz próbą rozerwania mitu Tony’ego na oczach świata. Film opowiada o dziedzictwie, odpowiedzialności i lęku ukrytym pod pancerzem. Stark musi zrozumieć, że samotne błyszczenie nie wystarczy, gdy wracają długi ojca, nacisk państwa, konkurencja Justina Hammera i pytanie, komu naprawdę można zaufać. Pojawienie się Natashy Romanoff i coraz większa rola Rhodeya pokazują mu, że bohater zbudowany wyłącznie na własnym ego zaczyna pękać dokładnie wtedy, gdy najbardziej chce wyglądać niezniszczalnie. Dopiero wtedy jego błyskotliwość musi ustąpić miejsca czemuś mniej widowiskowemu: umiejętności proszenia o pomoc.