Avatar: Ogień i popiół

Pandora po wydarzeniach z poprzedniej części nie jest już tylko olśniewającą krainą lasów, raf i duchowej więzi z Eywą. Dla Jake’a Sully’ego, Neytiri i ich rodziny staje się miejscem żałoby, nieufności i pęknięć, których nie da się zasypać prostym wezwaniem do jedności. Gdy bohaterowie próbują odnaleźć się po stracie i ochronić najbliższych, na horyzoncie pojawia się nowe zagrożenie: Mangkwanie, nazywani Ludem Popiołu, klan Na’vi ukształtowany przez surowe, ogniste rejony planety i własne doświadczenie cierpienia. Ich przywódczyni Varang nie przypomina spokojnej strażniczki pradawnego ładu. Jest twarda, gniewna i gotowa zrobić wszystko, by jej lud przetrwał, nawet jeśli oznacza to odrzucenie zasad, które dla innych Na’vi wydają się święte. W tej części konflikt nie układa się już tak wygodnie w prosty podział na chciwych ludzi i niewinną naturę. Ogień wchodzi do serca Pandory, a wraz z nim pytanie, czy po wielkiej krzywdzie można jeszcze ocalić rodzinę, wiarę i własne człowieczeństwo.