Incepcja

Dom Cobb jest złodziejem, ale nie takim, który otwiera sejfy albo wynosi obrazy z pilnowanych galerii. Jego specjalnością jest wydobywanie sekretów z ludzkich snów, z miejsc ukrytych tak głęboko, że człowiek dopiero po przebudzeniu zaczyna podejrzewać, iż ktoś grzebał mu w umyśle. Cobb jest najlepszy w swoim fachu, a jednocześnie człowiekiem ściganym przez własną przeszłość i wspomnienie żony Mal, które powraca w snach jak wyrzut sumienia niezdolny do milczenia. Gdy Saito proponuje mu zadanie odwrotne, nie kradzież idei, lecz zaszczepienie jej w umyśle Roberta Fischera, Cobb dostaje szansę powrotu do dzieci. Wraz z zespołem, w którym są między innymi Arthur, Ariadne, Eames i Yusuf, buduje wielopoziomową wyprawę przez sny zaprojektowane jak pułapki, sceny i labirynty jednocześnie. Film opowiada o spektakularnym napadzie na podświadomość, ale najmocniej działa jako historia człowieka, który potrafi wejść do cudzych snów, a nie umie opuścić własnej winy. Incepcja pyta, czy myśl może stać się więzieniem, jeśli uwierzymy w nią mocniej niż w rzeczywistość. Ariadne, ucząc się projektowania snów, staje się też przewodniczką widza po zasadach tego świata i jedyną osobą, która dostrzega, jak niebezpiecznie Cobb miesza misję z własną żałobą. Im głębiej zespół schodzi w kolejne poziomy snu, tym bardziej prywatny dramat zaczyna zagrażać całemu planowi.