W głowie się nie mieści

Riley prowadzi szczęśliwe dzieciństwo na Środkowym Zachodzie, dopóki przeprowadzka do San Francisco nie wywraca jej świata w sposób pozornie zwyczajny, a jednak dla dziecka ogromny. Nowy dom nie pachnie jak dawny, szkoła nie zna jej historii, rodzice są zajęci własnymi problemami, a w głowie dziewczynki zaczyna robić się coraz ciaśniej od uczuć, które nie chcą już działać według starego porządku. W centrali umysłu Riley pracują Radość, Smutek, Strach, Gniew i Odraza. Radość przez lata wierzyła, że jej zadaniem jest utrzymać dziewczynkę z dala od cierpienia, jakby szczęśliwe życie dało się zbudować wyłącznie z jasnych wspomnień. Kiedy jednak Radość i Smutek przypadkiem wypadają z centrum dowodzenia, Riley zostaje pozbawiona równowagi, a pozostałe emocje próbują radzić sobie jak potrafią. Film opowiada o dorastaniu w sposób prosty i niezwykle trafny. Pokazuje, że smutek nie jest awarią systemu, lecz częścią człowieka, bez której wspomnienia, bliskość i dojrzewanie nie miałyby pełnego znaczenia.