Deadpool

Wade Wilson jest najemnikiem z niewyparzonym językiem, dużym talentem do przemocy i zaskakująco czułym sercem ukrytym pod warstwą żartów, których czasem nawet on sam nie powinien kończyć. Gdy poznaje Vanessę, jego życie po raz pierwszy od dawna wygląda jak coś więcej niż ciąg zleceń, bójek i barowych rozmów. Szczęście nie trwa jednak długo. Diagnoza raka odbiera mu przyszłość, zanim zdąży ją naprawdę nazwać. Zdesperowany Wade zgadza się na eksperymentalną terapię, która ma go uleczyć, a w rzeczywistości staje się sadystycznym programem prowadzonym przez Ajaxa. Eksperyment daje mu nadludzką regenerację, ale niszczy jego ciało i poczucie, że może wrócić do dawnego życia. Wade zakłada kostium, przyjmuje imię Deadpool i rusza na polowanie za człowiekiem, który go okaleczył. Film opowiada o zemście i miłości, ale robi to językiem brudnym, bezczelnym i świadomie rozwalającym zasady kina superbohaterskiego. Pod maską błazna zostaje jednak ktoś bardzo zraniony. Deadpool śmieje się najgłośniej dokładnie wtedy, gdy najtrudniej przyznać, że naprawdę boi się odrzucenia. Vanessa pozostaje dla niego czymś więcej niż motywacją do akcji; jest wspomnieniem życia, w którym Wade mógłby być kochany bez popisów i pozy. Dlatego jego zemsta jest jednocześnie próbą odzyskania twarzy, której już nie ma, i człowieka, którym boi się przestać być.