Kac Vegas

Doug jedzie do Las Vegas na wieczór kawalerski z Philem, Stu i Alanem, przyszłym szwagrem, który od pierwszych minut wygląda jak człowiek zdolny zamienić drobny wybryk w międzynarodowy incydent. Plan jest prosty: jedna noc zabawy przed ślubem, trochę luksusu, dach hotelu Caesars Palace i toast za przyszłość. Rano prostota tego planu leży w gruzach razem z apartamentem. Phil, Stu i Alan budzą się z potwornym kacem, bez żadnych wspomnień, za to z tygrysem w łazience, niemowlęciem w szafie, zaginionym Dougiem i ślubem zbliżającym się zdecydowanie szybciej, niż pozwalałaby na to ich zdolność logicznego myślenia. Muszą odtworzyć noc krok po kroku, trafiając na policję, gangstera, kaplicę ślubną i kolejne dowody własnej głupoty. Film opowiada o katastrofie po imprezie, ale jego siła tkwi w rytmie śledztwa prowadzonego przez ludzi skrajnie nieprzygotowanych do śledztw. Las Vegas działa tu jak wielki wspólnik chaosu: miasto, które niczego nie tłumaczy, tylko podsuwa rachunki. Najważniejsze pytanie brzmi nie „co pili?”, lecz czy zdążą znaleźć pana młodego, zanim normalne życie upomni się o nich z hukiem. Przyjaźń tej grupy nie wygląda szlachetnie ani dojrzale, ale właśnie w tym tkwi komediowy nerw filmu. Bohaterowie kłamią, panikują i podejmują koszmarne decyzje, a mimo to kurczowo trzymają się razem.