Diabeł ubiera się u Prady

Andy Sachs przychodzi do redakcji magazynu „Runway” z marzeniem o poważnym dziennikarstwie, a trafia do miejsca, gdzie poważnie traktuje się przede wszystkim płaszcze, dodatki, nazwiska projektantów i ton głosu Mirandy Priestly. Dla kogoś z zewnątrz ten świat może wyglądać jak luksusowa fanaberia, kolorowa powierzchnia bez większego znaczenia. Andy szybko odkrywa jednak, że za eleganckimi okładkami działa precyzyjna machina ambicji, hierarchii i bezwzględnej pracy, w której jedno spóźnienie bywa większą katastrofą niż niejeden życiowy dramat. Miranda nie krzyczy, bo nie musi. Wystarczy spojrzenie, pauza, źle wypowiedziane imię, by wszyscy wokół zrozumieli, kto naprawdę ustala zasady. Andy próbuje przetrwać jako asystentka, choć każdy kolejny dzień wymaga od niej nie tylko lepszych butów, ale też coraz większych kompromisów. Film opowiada o cenie kariery, o kuszącej sile świata, którym wcześniej się gardziło, i o pytaniu, kiedy rozwój zaczyna wyglądać podejrzanie podobnie do utraty siebie.