Forrest Gump

Forrest Gump siedzi na ławce z pudełkiem czekoladek i opowiada swoje życie przypadkowym ludziom tak spokojnie, jakby nie było w nim nic nadzwyczajnego. A przecież jego droga prowadzi przez kilka dekad amerykańskiej historii, od dzieciństwa w Alabamie, przez futbol, wojnę w Wietnamie, spotkania z prezydentami, biznes krewetkowy i bieganie przez kraj, który sam nie zawsze wie, dokąd zmierza. Forrest ma niski iloraz inteligencji, ale patrzy na świat z prostotą, która nie jest głupotą, tylko innym rodzajem uczciwości. Najważniejsza pozostaje dla niego Jenny, przyjaciółka z dzieciństwa, osoba poraniona, uciekająca i wracająca, jakby nie umiała przyjąć miłości pozbawionej warunków. Obok Forresta pojawiają się także porucznik Dan i Bubba, ludzie, którzy zmieniają jego życie bardziej, niż sam potrafi nazwać. Film opowiada o losie, przypadku i niewinności wrzuconej w środek wielkiej historii. Forrest nie rozumie wszystkich politycznych napięć i społecznych przemian, ale przechodzi przez nie z uporem człowieka, który robi kolejny krok, bo tak obiecał, tak czuje albo po prostu ktoś powiedział: biegnij. Właśnie dlatego jego opowieść jest jednocześnie bajką, melodramatem i portretem Ameryki oglądanej oczami kogoś, kto nie potrzebuje wielkich słów. Jego prostota nie usuwa bólu z tej historii, ale pozwala spojrzeć na cierpienie bez cynizmu, jakby dobroć wciąż mogła być zwykłym odruchem.