Zabawa w pochowanego 2

Grace ledwie przeżyła noc, która miała być wejściem do bogatej rodziny, a okazała się polowaniem, rytuałem i krwawą lekcją o tym, jak daleko ludzie potrafią się posunąć, gdy w grę wchodzą majątek, tradycja i paniczny strach przed konsekwencjami. Wydawałoby się, że po starciu z rodziną Le Domas powinna otrzymać przynajmniej chwilę ciszy, może prysznic, może prawo do niedowierzania własnemu szczęściu. Zamiast tego odkrywa, że gra nie skończyła się wraz z porankiem. Została wciągnięta w kolejny etap, jeszcze bardziej bezlitosny, a reguły znów ustalają ludzie, którzy traktują przetrwanie innych jak element chorej zabawy. Tym razem Grace nie jest jednak całkiem sama. U jej boku pojawia się dawno niewidziana siostra Faith, co przenosi walkę o życie na bardziej osobisty teren. Stawką nie jest już tylko własna ucieczka, ale ocalenie więzi, która być może sama nosi ślady dawnych ran. Film łączy czarny humor z krwawym thrillerem i pokazuje bohaterkę, która po jednej piekielnej nocy zamiast stać się ofiarą, coraz wyraźniej zaczyna rozumieć język łowców. Grace wie już, że eleganckie domy, rodzinne nazwiska i stare zasady potrafią ukrywać potworność znacznie lepiej niż mrok. Kontynuacja podnosi więc stawkę, ale nie odbiera Grace najważniejszej broni: wściekłego instynktu przetrwania i świadomości, że uprzejmość zabija wolniej.