Jedna bitwa po drugiej

Bob Ferguson żyje z córką Willą w ukryciu, daleko od dawnych rewolucyjnych czasów, które kiedyś mogły pachnieć walką o lepszy świat, a teraz wracają raczej jak nieuregulowany dług. Byli towarzysze z grupy French 75 rozproszyli się, zmienili nazwiska, przywykli do ostrożności i do myśli, że stary gniew może już tylko dogasać gdzieś pod codziennością. Wszystko zmienia się, gdy po latach powraca pułkownik Steven J. Lockjaw, dawny wróg, człowiek brutalny, politycznie umocowany i gotowy wymazać ślady własnej przeszłości nawet kosztem życia nastolatki. Willa, córka Boba, staje się celem, a grupa byłych rewolucjonistów musi ponownie złożyć się w coś przypominającego wspólnotę. Film opowiada o ucieczce, akcji i politycznej paranoi, ale pod całą nerwową energią kryje się historia ojcostwa. Bob nie jest już romantycznym bojownikiem z młodości, tylko zmęczonym człowiekiem, który musi obudzić w sobie dawną odwagę, by ochronić dziecko. Jedna bitwa po drugiej brzmi tu jak ironiczne streszczenie życia ludzi, którzy nigdy naprawdę nie wyszli z wojny, tylko nauczyli się przez jakiś czas ciszej oddychać. W tej historii przeszłość nie jest archiwum dawnych manifestów, ale siłą, która potrafi wtargnąć do domu z bronią i rozkazem. Willa musi dorastać błyskawicznie, odkrywając, że polityczne legendy rodziców mogą być równie niebezpieczne jak ich wrogowie.