28 lat później - Część 2: Świątynia kości

W świecie zniszczonym przez wirus furii najgroźniejsze nie zawsze są istoty zakażone. Po latach od pierwszego wybuchu epidemii ludzie zdążyli zbudować własne rytuały, obozy, lęki i sposoby przetrwania, często równie okrutne jak sama zaraza. Spike, chłopiec wychowany w rzeczywistości, w której dzieciństwo kończy się szybciej niż powinno, trafia w orbitę Jimmy’ego Crystala i jego brutalnej grupy, żyjącej według zasad przypominających koszmarną religię ocalałych. Równolegle doktor Ian Kelson mierzy się z odkryciem, które może zmienić rozumienie zakażonych, zwłaszcza gdy nawiązuje osobliwą więź z Samsonem, jednym z najgroźniejszych przedstawicieli nowej odmiany. Świątynia Kości przesuwa ciężar serii z samej ucieczki przed potworem na pytanie, co dzieje się ze społeczeństwem, gdy przez niemal trzy dekady żyje w cieniu rozpadu. Film pokazuje Wielką Brytanię jako ranę, która nauczyła się chodzić, mówić i tworzyć własne mity. To horror o przemocy, pamięci i ocalonych, którzy czasem stają się straszniejsi niż choroba, przed którą mieli się bronić. W tej części przetrwanie nie jest już triumfem, ale stanem podejrzanym: czymś, co potrafi zdeformować człowieka równie skutecznie jak sam wirus. Spike musi więc dorastać w świecie, w którym dzieci uczą się rozpoznawać nie tylko zakażonych, ale też fałszywych proroków wśród ocalałych.