Terminator 2: Dzień sądu

Sarah Connor wie już to, czego nikt normalny nie chce wiedzieć: przyszłość może nadejść z metalowym szkieletem pod skórą i spokojem maszyny, która nie negocjuje. Po wydarzeniach z 1984 roku zostaje uznana za niebezpieczną, trafia do szpitala psychiatrycznego i traci możliwość wychowywania syna. John Connor dorasta więc jako chłopak sprytny, zbuntowany i nieświadomy, jak blisko jest wojny, w której ma zostać przywódcą ludzi. Skynet wysyła w przeszłość T-1000, nowego terminatora z płynnego metalu, zdolnego przybrać cudzą postać i prześlizgnąć się przez niemal każdą przeszkodę. Ruch oporu odpowiada własnym ruchem: do ochrony Johna trafia przeprogramowany T-800. Ten sam kształt, który kiedyś oznaczał śmierć dla Sarah, teraz ma pilnować jej syna. Film buduje napięcie nie tylko na pościgu, lecz także na odwróceniu zaufania. Sarah musi uwierzyć maszynie, której twarz pamięta jako koszmar. John uczy terminatora ludzkich odruchów, jakby w stalowym ciele dało się obudzić cień sumienia. W tle pojawia się Miles Dyson i technologia, która może doprowadzić do narodzin Skynetu. Stawką jest więc nie jedna ucieczka, ale próba przecięcia całego łańcucha przyczyn. To widowisko o maszynach, lecz najbardziej przejmujące pozostaje tam, gdzie pyta, czy człowiek naprawdę musi powtarzać przyszłość, którą sam sobie zbudował. Akcja pędzi bez litości, ale jej sercem pozostaje rodzina rozbita przez wiedzę o końcu świata i rozpaczliwie próbująca wyrwać syna z zaprogramowanego losu.