Predator

Quinn McKenna, były snajper i żołnierz, podczas misji natrafia na coś, czego nie da się wpisać w zwykły raport wojskowy. Na Ziemię spada statek obcej cywilizacji, a jego pilot okazuje się przedstawicielem rasy łowców, dla których człowiek bywa najwyżej interesującą zdobyczą. McKenna zabiera część znalezionego sprzętu i wysyła go do domu, nieświadomie wciągając w koszmar własnego syna Rory’ego, chłopca wyjątkowo bystrego, lecz całkowicie nieprzygotowanego na kontakt z technologią Predatora. Sprawa trafia w ręce tajnych służb, a do akcji włącza się biolog Casey Bracket, próbująca zrozumieć istoty, które najwyraźniej nie tylko polują, ale także modyfikują własne DNA. Quinn zostaje połączony z grupą wojskowych wyrzutków, ludzi poturbowanych przez służbę, system i własne słabości. Razem muszą stawić czoła zagrożeniu, które przenosi polowanie z dżungli i odległych planet na amerykańską prowincję. Film opowiada o starciu z kosmicznym drapieżnikiem, ale pod całą brutalnością zostawia historię ojca próbującego ochronić syna przed wojną, która dosłownie spadła z nieba. Shane Black prowadzi tę historię z większą ironią niż wcześniejsze odsłony, ale nie odbiera Predatorowi podstawowej grozy: to wciąż istota, która patrzy na ludzi jak na ruchome cele. Najbardziej kruche okazuje się jednak nie ciało żołnierza, lecz bezpieczeństwo dziecka.