90 minut do wolności

Raymond, detektyw policji w Los Angeles, trafia przed sąd w przyszłości, która bardzo chciałaby uchodzić za bardziej sprawiedliwą, bo szybszą, chłodniejszą i oddaną w ręce sztucznej inteligencji. Zostaje oskarżony o zamordowanie własnej żony, a jego sprawę prowadzi Maddox, ultranowoczesna sędzia oparta na algorytmach, której powstanie sam kiedyś popierał. To gorzka pułapka: człowiek wierzący w system nagle staje przed jego beznamiętną twarzą i odkrywa, że procedura może być równie bezlitosna jak uliczna przemoc. Ma tylko dziewięćdziesiąt minut, by udowodnić niewinność, zanim cyfrowy trybunał zamknie sprawę szybciej, niż ktokolwiek zdąży naprawdę usłyszeć człowieka za aktami. Film prowadzi historię jak thriller rozgrywany pod presją czasu, ale pod napięciem zostawia pytanie o granice technologicznej wygody. Czy sprawiedliwość może być doskonała, jeśli nie zna wahania, współczucia i nieporządku ludzkiego doświadczenia? Raymond walczy nie tylko o wolność. Walczy z maszyną, którą pomógł wpuścić do świata, a teraz musi przekonać ją, że prawda nie zawsze mieści się w danych. W tle pobrzmiewa lęk bardzo współczesny: że oddaliśmy maszynom nie tylko wygodę, lecz także prawo do ostatecznego osądu. A gdy człowiek trafia w tryby takiego systemu, rozpaczliwie potrzebuje czegoś, czego algorytm nie przewiduje: wątpliwości. Zwłaszcza gdy stawką jest ludzkie życie i prawda.