Czarny telefon 2

Finn ma siedemnaście lat i choć przeżył spotkanie z porywaczem, trauma nie zamknęła się razem z tamtą piwnicą. Codzienność po koszmarze nie jest zwykłym powrotem do szkoły, domu i rozmów, które mają udawać, że wszystko minęło. Strach zostaje w ciele, w pamięci i w ciszy między rodzeństwem. Tym razem to Gwen zaczyna odbierać sygnały zza grobu. W snach słyszy telefon, widzi trzech chłopców prześladowanych na zimowym obozie Alpine Lake i coraz wyraźniej rozumie, że nadprzyrodzone wskazówki prowadzą ją oraz Finna do miejsca, gdzie przeszłość nie została naprawdę pogrzebana. Czarny telefon znowu staje się łącznikiem z ofiarami, ale także przypomnieniem, że zło potrafi zostawić po sobie echo dłuższe niż życie samego sprawcy. Film opowiada o rodzeństwie, które musi wejść głębiej w koszmar, zamiast próbować od niego uciec. Alpine Lake, odizolowany obóz zimowy, zmienia się w przestrzeń zimna, winy i dziecięcego lęku. Najmocniej działa tu pytanie, czy dar Gwen jest ratunkiem, czy przekleństwem, bo każdy odebrany sygnał przybliża ją do prawdy, ale też do grozy, która najwyraźniej wcale nie skończyła mówić. Finn, choć starszy i pozornie bardziej odporny, wcale nie jest gotowy wracać do miejsca, gdzie krzywda dzieci zmieniła się w niewidzialną sieć. Rodzeństwo musi polegać na sobie, bo dorośli znów mogą zrozumieć wszystko odrobinę za późno.