Pięć koszmarnych nocy

Mike Schmidt przyjmuje pracę nocnego ochroniarza w opuszczonej pizzerii Freddy Fazbear’s Pizza, bo jego życie już wcześniej zdążyło zapędzić go w kąt. Potrzebuje pieniędzy, stabilności i argumentu, że potrafi zaopiekować się młodszą siostrą Abby, choć sam nosi w sobie nierozwiązany ból po zaginięciu brata z dzieciństwa. Lokal wygląda jak relikt dawnej rozrywki: kolorowe dekoracje, scena, automaty i animatroniki, które za dnia mogłyby bawić dzieci, a nocą zaczynają przypominać źle zamknięty koszmar. Freddy, Bonnie, Chica i Foxy nie są zwykłymi maskotkami, które ktoś zapomniał wyłączyć. W ich ruchach kryje się tajemnica, a w historii pizzerii coś znacznie mroczniejszego niż awaria starych mechanizmów. Mike szybko odkrywa, że nocna zmiana wymaga nie tylko patrzenia w kamery, ale wejścia w sprawę zaginionych dzieci, własnych wspomnień i dziwnej więzi między Abby a światem animatroników. Film opowiada o horrorze ukrytym pod estetyką rodzinnej zabawy. Najstraszniejsze jest tu nie to, że metalowe postacie poruszają się po zmroku, lecz to, że za ich oczami może tkwić cudza krzywda. Vanessa, policjantka znająca historię miejsca lepiej, niż początkowo mówi, dodatkowo komplikuje sprawę. Pizzeria staje się dla Mike’a nie tylko miejscem pracy, ale labiryntem winy, żalu i dziecięcego strachu. Każdy kolejny sen miesza śledztwo z prywatną traumą.