Dracula. Historia wiecznej miłości

Zanim Dracula stanie się legendą, jest jeszcze Vladem, XV-wiecznym księciem, dla którego miłość nie mieści się w zwykłych granicach ludzkiego życia. Utrata ukochanej nie kończy jego historii, lecz otwiera drogę do przekleństwa, z którego nie ma prostego wyjścia. Wieczne życie, zamiast daru, okazuje się długim błąkaniem po świecie, pamięcią nieznośnie żywą i pragnieniem, którego czas nie potrafi osłabić. Stulecia mijają, zmieniają się miasta, języki i obyczaje, ale Dracula wciąż niesie w sobie obraz kobiety, której nie zdołał ocalić. W XIX-wiecznym Paryżu spotyka osobę łudząco podobną do utraconej miłości. To podobieństwo budzi w nim nadzieję, ale też obsesję, która zaczyna przekraczać ludzkie i boskie prawa. W tej wersji historii groza wyrasta nie tylko z pragnienia krwi, lecz także z tęsknoty za czymś, czego nie da się odzyskać bez ofiary. Ksiądz, Maria, Elisabeta i Mina zostają wciągnięci w opowieść, gdzie uczucie potrafi być równie nieśmiertelne jak klątwa. Paryż nie jest tu jedynie dekoracją, lecz miejscem, w którym dawna rana otwiera się na nowo. Dracula musi więc zmierzyć się z pytaniem, czy naprawdę szuka miłości, czy tylko cienia przeszłości, który podsuwa mu własne przekleństwo.