Zmierzch

Bella Swan przyjeżdża do deszczowego Forks, żeby zamieszkać z ojcem, i od początku wygląda jak ktoś przesunięty z innej opowieści do świata mgły, szkolnych korytarzy i lasów, które coś ukrywają. Nie szuka wielkiej przygody. Próbuje raczej odnaleźć się w małym miasteczku, gdzie wszyscy wszystko wiedzą, a nowa dziewczyna natychmiast staje się tematem rozmów. W szkole zauważa Edwarda Cullena, chłopaka pięknego, niedostępnego i tak osobliwie zdystansowanego, że ciekawość szybko zmienia się w fascynację. Edward raz ją odpycha, raz ratuje w sposób, którego nie da się rozsądnie wyjaśnić. Bella zaczyna składać fakty, podsłuchane opowieści i własne podejrzenia, aż odkrywa, że Cullenowie nie są zwyczajną rodziną. Są wampirami, choć żyją według zasad, które mają ich odróżniać od drapieżników polujących na ludzi. Miłość Belli i Edwarda od początku nosi w sobie zagrożenie, bo to, co romantyczne, jest zarazem niebezpieczne fizycznie. Jej krew działa na niego jak pokusa, przed którą musi się nieustannie bronić. Do Forks docierają też wampiry nieuznające ograniczeń Cullenów, a Bella przestaje być tylko dziewczyną zakochaną w kimś zakazanym. Staje się celem. Film buduje napięcie z prostego, ale skutecznego kontrastu: pragnienie bliskości spotyka się tu z instynktem, który może zniszczyć wszystko jednym nieopanowanym ruchem. Dlatego uczucie nie jest tu tylko szkolnym zauroczeniem, lecz wejściem w porządek, w którym każda tajemnica ma zęby, historię i bardzo wysoką cenę.