Zabawa w pochowanego

Grace bierze ślub z Aleksem Le Domasem i właściwie powinna wejść do nowego życia przez szeroko otwarte drzwi luksusowej rezydencji. Rodzina pana młodego jest bogata, ekscentryczna i przywiązana do tradycji, ale początkowo można jeszcze uznać to za dziwactwo ludzi, którzy od pokoleń mają zbyt dużo pieniędzy oraz własnych rytuałów. Po ceremonii Grace dowiaduje się, że musi wziąć udział w rodzinnej grze. Los wskazuje zabawę w chowanego, a niewinna nazwa bardzo szybko okazuje się ponurym żartem. Gdy wybija noc, krewni Alexa chwytają za broń i rozpoczynają polowanie na świeżo poślubioną pannę młodą, przekonani, że od jej śmierci zależy przetrwanie ich fortuny. Grace, zamiast stać się ozdobą rodzinnego portretu, zostaje ofiarą rytuału, w którym elegancja miesza się z krwią, histerią i klasową pogardą. Film opowiada o kobiecie wrzuconej w absurdalny koszmar, ale jego siła tkwi w tym, że Grace szybko przestaje być tylko przerażoną uciekinierką. Każda kolejna rana zamienia ją w kogoś, kto zaczyna rozumieć, że przetrwanie wymaga brudniejszych metod niż dobre maniery. Czarny humor nie osłabia tu grozy, tylko podkreśla absurd świata, w którym ludzie w wieczorowych strojach tłumaczą morderstwo rodzinnym obowiązkiem. Grace nie walczy z potworem z legendy, lecz z klanem przekonanym, że pieniądze uświęcają każdą ofiarę.