Struś Pędziwiatr i zemsta kojota

Kojot od lat ma jeden wielki życiowy projekt: złapać Strusia Pędziwiatra i wreszcie udowodnić, że wytrwałość, plan oraz odpowiednio dużo sprzętu zamówionego z katalogu ACME muszą kiedyś wygrać z szybkością. Problem polega na tym, że w jego przypadku każdy plan kończy się eksplozją, upadkiem ze skały, zmiażdżeniem przez własne urządzenie albo tym szczególnym milczeniem pustyni, które następuje tuż po katastrofie. Tym razem Kojot postanawia zrobić coś zaskakująco rozsądnego: pozywa korporację ACME za wadliwe produkty. W końcu jeśli rakiety, sprężyny, katapulty, magnesy i inne genialne wynalazki nieustannie obracają się przeciwko klientowi, ktoś powinien za to odpowiedzieć. Na sali sądowej animowana obsesja spotyka się z prawniczym porządkiem, a sprawa szybko przestaje być tylko absurdalną skargą pechowego drapieżnika. Po stronie Kojota staje adwokat, który również ma własne rachunki do wyrównania i zaczyna rozumieć, że za komiczną porażką może kryć się całkiem ludzka potrzeba sprawiedliwości. Film bawi się znanym konfliktem ze świata Looney Tunes, ale przenosi go w przestrzeń, gdzie gag zderza się z paragrafem, a kreskówkowa logika z korporacyjną bezkarnością. Struś Pędziwiatr nadal pozostaje szybki, nieuchwytny i właściwie bezczelnie spokojny. Kojot natomiast, po tysiącu upadków, próbuje po raz pierwszy nie biec za zdobyczą, tylko zmusić świat, by wysłuchał jego wersji wydarzeń.