Doktor Strange

Stephen Strange jest wybitnym neurochirurgiem i człowiekiem tak pewnym własnej doskonałości, że nawet ratowanie życia traktuje trochę jak pokaz mistrzostwa. Ma talent, pieniądze, uznanie i dłonie, od których zależy cała jego tożsamość. Wypadek samochodowy odbiera mu sprawność rąk, a wraz z nią poczucie sensu, pozycji i kontroli nad światem. Strange wydaje fortunę na kolejne zabiegi, odrzuca pomoc Christine Palmer i coraz bardziej przypomina człowieka, który nie szuka uzdrowienia, tylko powrotu do dawnego ego. Trop prowadzi go do Kamar-Taj, gdzie spotyka Starożytną oraz Mordo i odkrywa, że rzeczywistość jest znacznie szersza niż anatomia, którą tak dobrze znał. Nauka magii nie przychodzi mu jednak z pokorą. Strange chce znów być najlepszy, nawet jeśli przedmiot zmienił się ze skalpela na zaklęcie. Gdy Kaecilius próbuje otworzyć drogę Dormammu i Mrocznemu Wymiarowi, bohater musi zrozumieć, że moc bez przemiany pozostaje tylko nową formą pychy. Film opowiada o narodzinach czarodzieja, ale przede wszystkim o człowieku, któremu odebrano wszystko, by mógł zobaczyć coś poza samym sobą. Najtrudniejszym zaklęciem okazuje się nie manipulowanie czasem, lecz przyjęcie, że nie każda rana istnieje po to, by ją cofnąć. Przemiana Strange’a jest ciekawa właśnie dlatego, że nie usuwa jego arogancji jednym cudownym gestem. On nadal bywa ostry, błyskotliwy i nieznośny, ale zaczyna rozumieć, że wielkość nie polega na wygraniu każdej operacji. Czasem polega na pętli czasu, cierpliwości i zgodzie na cierpienie dla innych.