Ojciec chrzestny II

Ojciec chrzestny II prowadzi dwie historie, które odbijają się w sobie jak ciemne lustra rodzinnej pamięci. Na początku XX wieku młody Vito Corleone przybywa z Sycylii do Nowego Jorku jako chłopiec pozbawiony wszystkiego: domu, rodziny i bezpieczeństwa. W dzielnicy imigrantów uczy się, że przetrwanie wymaga cierpliwości, sprytu i gotowości do przemocy, jeśli świat nie zostawia innego języka. Jego droga do władzy wyrasta z biedy, upokorzenia i pragnienia ochrony najbliższych. Kilkadziesiąt lat później Michael Corleone stoi na czele potężnej rodziny, lecz jego imperium przypomina twierdzę, w której każde zwycięstwo oznacza większą samotność. Walczy o interesy w Nevadzie, na Kubie i wśród ludzi gotowych zdradzić go z uśmiechem, a jednocześnie traci kontakt z żoną, rodzeństwem i własnym człowieczeństwem. Film opowiada o dziedzictwie, które z jednej strony buduje rodzinę, a z drugiej powoli ją zatruwa. Vito zdobywa władzę, by dać bliskim bezpieczeństwo. Michael odziedziczył władzę i odkrywa, że potrafi ona zniszczyć wszystko, co miała chronić. To gangsterska epopeja o dwóch pokoleniach, ale jej najboleśniejszy sens kryje się w prostym kontraście: ojciec staje się donem, żeby rodzina mogła oddychać; syn oddycha coraz trudniej, bo został donem. Im bardziej film zestawia początki Vita z rządami Michaela, tym wyraźniej widać cenę awansu.