Ace Ventura Junior

Nazwisko Ventura zobowiązuje, nawet jeśli nosi je dwunastolatek, który częściej wpada w kłopoty, niż dostaje oficjalne podziękowania za swoje detektywistyczne sukcesy. Ace mieszka z matką, Melissą, opiekunką zwierząt w miejskim zoo, i od dawna zdradza talent do tropienia zaginionych pupili kolegów ze szkoły. Nie ma przy tym elegancji zawodowego śledczego ani cierpliwości dorosłych, ale ma upór, spostrzegawczość i przekonanie, że ze zwierzętami należy rozmawiać poważniej niż z wieloma ludźmi. Gdy z zoo znika mała panda, podejrzenie pada właśnie na Melissę. Dla chłopca sprawa przestaje być zabawą w rodzinne dziedzictwo, a staje się misją ratunkową, w której trzeba oczyścić matkę z zarzutów i odnaleźć skradzione zwierzę, zanim dorośli zamkną temat wygodnym wyjaśnieniem. Ace zbiera więc tropy, zagląda tam, gdzie nie powinien, i korzysta z pomocy przyjaciół, choć jego metody bywają bardziej chaotyczne niż podręcznikowe. „Ace Ventura Junior” przenosi znany pomysł na młodszego bohatera, zostawiając w centrum zwierzęcą zagadkę, rodzinne nazwisko i dziecięcą wiarę w to, że prawda sama się nie obroni. Całość opiera się na energii dziecięcej przygody, w której szkolne korytarze, klatki w zoo i domowe rozmowy układają się w śledztwo prowadzone bardziej instynktem niż doświadczeniem. Ace chce udowodnić, że wiek nie przekreśla odwagi.