Straszny film 5

Dan i Jody są młodym małżeństwem, które nagle dostaje pod opiekę troje dzieci odnalezionych po dziwnych wydarzeniach w leśnej chacie. Brzmi to jak początek poważnego horroru o rodzinie, traumie i złowrogiej obecności, ale Straszny film 5 oczywiście nie zamierza traktować podobnych motywów z nabożną powagą. W domu bohaterów zaczynają dziać się rzeczy podejrzane: kamery rejestrują nocne zjawiska, przedmioty zachowują się bez sensu, dzieci niosą ze sobą tajemnicę, a demon Mama najwyraźniej nie rozumie, że trafił do świata parodii, gdzie groza bardzo szybko potyka się o głupi żart. Film bierze na cel popularne horrory i kinowe przeboje tamtego okresu, od Paranormal Activity po Mamę, Czarny łabędź czy Geneza planety małp. Fabuła jest tu raczej rusztowaniem dla gagów niż opowieścią wymagającą poważnego streszczenia. Najważniejsze jest zderzenie znajomych scen z przesadą, wygłupem i świadomie absurdalnym humorem. Straszny film 5 opowiada właściwie o tym, jak popkultura sama staje się nawiedzonym domem: pełnym klisz, kamer, demonów i bohaterów, którzy zwykle orientują się za późno, że grają w cudzej parodii. Dan i Jody próbują zachowywać się jak bohaterowie opowieści o opętaniu, ale co chwilę wpadają w ton sitcomu, kabaretu i popkulturowej wyliczanki. Demon może mieć wielkie plany, lecz trafia na ludzi oraz sytuacje, które skutecznie odbierają mu powagę.