Straszny Film 4

Cindy Campbell po kolejnych absurdalnych przejściach próbuje ułożyć życie w sposób choć trochę przypominający normalność, co w tej serii jest ambicją niemal heroiczną. Zostaje opiekunką starszej pani w domu, w którym oczywiście bardzo szybko zaczynają dziać się rzeczy podejrzanie znajome dla każdego, kto oglądał japońskie horrory o duchach i klątwach. W tym samym czasie poznaje Toma Ryana, sąsiada, ojca i człowieka, który za chwilę będzie musiał zmierzyć się nie tyle z codziennością, ile z inwazją kosmitów. Straszny Film 4 bierze na cel kolejne głośne tytuły grozy oraz kina katastroficznego, mieszając motywy z Klątwy, Wojny światów, Piły i Osady w jedną parodię, w której fabuła istnieje głównie po to, by mogła zostać natychmiast wywrócona na lewą stronę. Cindy, Brenda i reszta bohaterów próbują ratować świat, choć często wyglądają, jakby największym przeciwnikiem było ich własne roztargnienie. Film opowiada mniej o strachu, a bardziej o popkulturze, która tak długo powtarza swoje sztuczki, aż sama zaczyna domagać się bezczelnego wyśmiania. Cindy znów działa z mieszaniny naiwności i uporu, dzięki czemu najgłupsze rozwiązania bywają zadziwiająco skuteczne. W tej części nawet koniec świata wygląda jak pretekst do żartu, który wbiega na ekran szybciej niż logika. Bezceremonialnie.