Gwiazdozbiór Psa

Świat po wielkiej epidemii nie wygląda tu jak efektowna pocztówka z końca cywilizacji, tylko jak miejsce, w którym cisza stała się codziennym językiem ocalałych. Hig, dawny pilot cywilny, żyje na opuszczonym lotnisku razem z psem i Bangleyem, byłym marines, człowiekiem surowym, czujnym i przekonanym, że zaufanie jest luksusem dla tych, którzy już dawno nie żyją. Pandemia zabrała większość ludzkości, a ci, którzy zostali, muszą liczyć się nie tylko z głodem, samotnością i chorobą, lecz także z wędrującymi bandami gotowymi odebrać wszystko słabszym. Hig zachował jednak coś, co w takim świecie wygląda prawie jak słabość: potrzebę szukania sensu poza przetrwaniem. Lata wciąż działającym samolotem, nasłuchuje radia, wypatruje sygnałów i nie umie całkowicie zgodzić się z myślą, że cały świat skurczył się do pasa startowego, zapasów amunicji i lęku przed obcymi. Kiedy pojawia się szansa, że za horyzontem może istnieć inne życie, bohater staje przed wyborem trudniejszym niż zwykła ucieczka. Może zostać przy bezpieczeństwie budowanym z nieufności albo zaryzykować podróż w stronę nadziei, która równie dobrze może okazać się pułapką. To opowieść o końcu świata, ale przede wszystkim o człowieku, który nie chce, by koniec świata zamienił go wyłącznie w strażnika własnego strachu.