Park Jurajski III

Doktor Alan Grant po doświadczeniach z pierwszego parku jurajskiego chciałby trzymać się od żywych dinozaurów tak daleko, jak pozwala zdrowy rozsądek. Bada skamieniałości, mówi o prehistorii na konferencjach i doskonale wie, że fascynacja nie musi oznaczać chęci powrotu na wyspę pełną stworzeń zdolnych potraktować człowieka jak przekąskę. Wtedy pojawiają się Paul i Amanda Kirby, zamożne małżeństwo oferujące finansowanie badań w zamian za przelot nad Isla Sorna. Grant zgadza się, nie wiedząc, że prawdziwym celem wyprawy jest odnalezienie ich syna Erika, który zaginął na wyspie. Lądowanie zamienia oszustwo w walkę o życie, a bohaterowie trafiają w świat, gdzie człowiek znów spada na sam dół łańcucha pokarmowego. Tym razem zagrożeniem nie jest tylko tyranozaur, lecz także spinozaur oraz inteligentne welociraptory, które okazują się bardziej zorganizowane, niż wielu chciałoby przyznać. Film opowiada o powrocie na teren dawnej pychy naukowców i inwestorów, ale ma prostszy, bardziej survivalowy rytm. Alan Grant musi przetrwać miejsce, które zna z teorii, i przekonać się, że wiedza o dinozaurach nie zawsze wystarcza, gdy one wiedzą coś o tobie. Kirby’owie, Grant, Billy i pozostali uczestnicy wyprawy bardzo szybko tracą złudzenie, że istnieje plan awaryjny. Na Isla Sorna planem awaryjnym jest bieg, cisza i nadzieja, że drapieżnik wybrał inny trop.