Jurassic World

Jurassic World działa tam, gdzie kiedyś upadł sen Johna Hammonda, ale ludzie bardzo szybko nauczyli się traktować cud jak atrakcję wymagającą coraz mocniejszych wrażeń. Isla Nublar znów przyciąga tłumy, dzieci robią zdjęcia, kolejki działają, a dinozaury przestały być niemożliwym objawieniem. Stały się produktem, który trzeba odświeżać, żeby publiczność nie znudziła się prehistorią. Claire Dearing zarządza parkiem z chłodną skutecznością, pilnując wyników, sponsorów i harmonogramów. Owen Grady, pracujący z welociraptorami, lepiej rozumie, że te stworzenia nie są eksponatami ani maszynami do pokazów. Gdy naukowcy tworzą hybrydę nazwaną Indominus rex, ambicja korporacji przybiera kształt drapieżnika sprytniejszego, silniejszego i bardziej nieprzewidywalnego, niż ktokolwiek chciał przyznać. Ucieczka potwora zamienia park rozrywki w teren polowania, a dwaj siostrzeńcy Claire, Zach i Gray, trafiają w sam środek katastrofy. Film opowiada o powrocie prehistorycznego zachwytu, ale też o bardzo współczesnej pysze. Człowiek znów stworzył coś, czego nie rozumie, a potem zdziwił się, że natura nie zamierza przestrzegać regulaminu parku. W tle pobrzmiewa echo pierwszego parku, ale tym razem tragedia wynika nie z samego odkrycia dinozaurów, lecz z potrzeby sprzedania coraz większego szoku. Jurassic World przypomina, że kiedy cud staje się rutyną, biznes natychmiast próbuje wyprodukować większy cud, choćby miał on zęby i własny plan ucieczki.