Helikopter w ogniu

Październik 1993 roku. W pogrążonym w chaosie Mogadiszu amerykańscy Rangersi i żołnierze Delta Force otrzymują zadanie schwytania dwóch bliskich współpracowników Mohameda Farraha Aidida. Operacja ma potrwać kilkadziesiąt minut: śmigłowce przeniosą oddziały w pobliże wskazanego budynku, a konwój pojazdów odbierze zatrzymanych i wszystkich uczestników akcji. Sierżant Matt Eversmann po raz pierwszy dowodzi własną grupą, w której znajdują się między innymi niedoświadczony Todd Blackburn i przeniesiony zza biurka John Grimes. Początkowy plan załamuje się, gdy bojownicy otwierają intensywny ogień, Blackburn spada ze śmigłowca, a dwa Black Hawki zostają zestrzelone nad miastem. Priorytetem staje się dotarcie do wraków, zabezpieczenie załóg i ewakuacja rannych. Wąskie ulice, barykady oraz brak pełnej orientacji rozdzielają żołnierzy i pojazdy, a każdy kolejny rozkaz musi uwzględniać zmieniające się położenie kilku grup jednocześnie. Podpułkownik Danny McKnight próbuje przeprowadzić konwój przez ostrzał, podczas gdy oddziały na ziemi organizują obronę wokół miejsc katastrof. Krótka misja zamienia się w wielogodzinną walkę o przetrwanie i wydostanie wszystkich z miasta. Perspektywa poszczególnych uczestników pokazuje działania ratunkowe, dezorientację oraz zależność od ludzi stojących obok, gdy technologiczna przewaga przestaje gwarantować kontrolę nad sytuacją. Powrót do bazy wymaga skoordynowania wsparcia, którego nie przewidywał pierwotny plan i na które oddziały muszą czekać pod nieustannym ostrzałem.