Leon zawodowiec

W nowojorskim bloku, gdzie sąsiedzi wolą nie zadawać pytań, Leon prowadzi życie uporządkowane niemal do przesady. Samotny płatny zabójca wychodzi do pracy, dba o roślinę, pije mleko i pilnuje zasad, które pozwalają mu trzymać świat na bezpieczny dystans. Ten rytm rozpada się, gdy dwunastoletnia Matylda traci rodzinę w krwawej akcji skorumpowanych funkcjonariuszy i znajduje schronienie za drzwiami człowieka, który dotąd nie wpuszczał do siebie nikogo. Dziewczynka nie szuka wyłącznie kryjówki; chce zrozumieć przemoc, która weszła do jej mieszkania, i zdobyć umiejętności pozwalające wyrównać rachunki. Leon, nieprzygotowany na cudzą rozpacz i dziecięcą bezpośredniość, zaczyna uczyć ją reguł własnego fachu, choć coraz wyraźniej widzi, że nie da się tego zrobić bez odpowiedzialności. Między dwojgiem ludzi stojących poza zwyczajnym porządkiem powstaje dziwna więź, zbudowana z milczenia, treningów, ostrożnych gestów i potrzeby ocalenia tego, co jeszcze nie zostało zniszczone. Wokół tej relacji krąży Stansfield, człowiek w mundurze, który dawno przekroczył granicę między prawem a zbrodnią. Jego obecność przypomina, że Matylda nie ucieka przed anonimowym zagrożeniem, lecz przed systemem zdolnym wejść do mieszkania w biały dzień i zostawić po sobie ciszę. W takim miejscu nawet najcichszy gest zaczyna znaczyć więcej niż obietnica.