Ojczyzna

Rok 1949 dzieli Niemcy nie tylko granicami stref okupacyjnych, lecz także rywalizującymi wizjami przyszłości. Thomas Mann wraca do kraju po szesnastu latach emigracji i wyrusza z córką Eriką w podróż czarnym buickiem z Frankfurtu do Weimaru. Trasa prowadzi z zachodniej części państwa, pozostającej pod wpływem Stanów Zjednoczonych, na tereny kontrolowane przez Związek Radziecki. Po drodze pisarz ogląda miasta nadal noszące ślady wojny i spotyka ludzi próbujących odbudować życie po upadku nazizmu. Zarówno przedstawiciele Zachodu, jak i komunistyczne władze chcą wykorzystać jego autorytet, oczekując deklaracji, która mogłaby wzmocnić ich polityczną narrację. Mann stara się zachować niezależność, choć każde publiczne wystąpienie i słowo zostaje poddane ideologicznej ocenie. Erika pełni rolę opiekunki, współpracowniczki oraz osoby potrafiącej przeciwstawić się ojcu. Pod powierzchnią oficjalnych spotkań narasta rodzinne napięcie związane z Klausem Mannem, pozostającym z ojcem w trudnej relacji. Podróż przez zrujnowaną ojczyznę staje się więc także konfrontacją z dawnymi wyborami, odpowiedzialnością i poczuciem przynależności. W świecie budującym nowy podział polityczny Thomas i Erika próbują odnaleźć własne miejsce między pamięcią o utraconym kraju a rzeczywistością, która nie pozwala już wrócić do przeszłości. Każdy etap drogi odsłania różnicę między krajem zapamiętanym przez emigrantów a miejscem, które po wojennej katastrofie musi zdefiniować się od początku.