Powrót do przyszłości

Marty McFly jest nastolatkiem z Hill Valley, chłopakiem z gitarą, deskorolką i poczuciem, że jego rodzina utknęła w życiu, które nikogo nie zachwyca. Ojciec George jest nieśmiały i stale upokarzany przez Biffa Tannena, matka Lorraine wspomina młodość w sposób podejrzanie wygładzony, a Marty marzy raczej o własnej przyszłości niż o grzebaniu w cudzej przeszłości. Wszystko zmienia się, gdy doktor Emmett Brown pokazuje mu DeLoreana przerobionego na wehikuł czasu. Po nieudanym eksperymencie i nagłym ataku Marty trafia do roku 1955, gdzie przypadkiem przeszkadza w pierwszym spotkaniu swoich rodziców. Od tej chwili jego własne istnienie zaczyna znikać z rodzinnego zdjęcia, a powrót do domu wymaga czegoś trudniejszego niż znalezienie paliwa. Trzeba sprawić, by George i Lorraine naprawdę się w sobie zakochali. Film opowiada o podróży w czasie, ale jego urok wynika z komedii rodzinnego paradoksu: syn musi wychować ojca do odwagi, zanim sam będzie mógł się urodzić. Powrót do przyszłości jest lekki, błyskotliwy i pełen energii, lecz pod przygodą zostawia ciepłą myśl, że przyszłość czasem zmienia się od jednego gestu, jednego tańca i jednej chwili, gdy ktoś przestaje uciekać. Doc pozostaje w tej historii szalonym opiekunem niemożliwego, kimś, kto zamienia garażowy eksperyment w przygodę o odpowiedzialności. A Marty odkrywa, że własny dom można zrozumieć dopiero wtedy, gdy zobaczy się jego początek.