Szpieg, który mnie kochał

Gdy z radarów znikają brytyjski i radziecki okręt podwodny z głowicami nuklearnymi, zimnowojenna równowaga zaczyna trzeszczeć w najgorszym możliwym miejscu. James Bond trafia do Egiptu, gdzie ktoś próbuje sprzedać mikrofilm z planami systemu śledzenia okrętów podwodnych. Na tym samym tropie pojawia się major Ania Amasowa, agentka KGB o kryptonimie XXX, równie przygotowana, równie nieufna i obciążona osobistym powodem, by patrzeć na Bonda bez sympatii. Początkowa rywalizacja musi ustąpić rozkazom Londynu i Moskwy: oboje mają współpracować, zanim zaginione okręty staną się narzędziem globalnej katastrofy. Za intrygą kryje się Karl Stromberg, samotny magnat marzący o nowej cywilizacji pod powierzchnią morza. Jego ludzie ścigają każdy ślad, a najbardziej niepokojący jest Szczęki, olbrzym z metalowymi zębami. Podróż wiedzie od Kairu i pustynnych ruin po Sardynię i wnętrze supertankowca, gdzie Bond i Amasowa odkrywają, że prywatna wizja jednego człowieka może sprowokować wojnę, której nikt już nie zatrzyma. Między agentami pozostaje przy tym pamięć wcześniejszej straty, więc sojusz buduje się nie na zaufaniu, lecz na konieczności. Ich wspólna droga przypomina więc nie tyle wygodny układ, ile ostrożne zawieszenie broni, w którym zawodowy profesjonalizm musi przykryć gniew, podejrzenia i dawne rachunki.