Wszystko wszędzie naraz

Evelyn Wang prowadzi pralnię, ma problemy z podatkami, zmęczone małżeństwo, trudną relację z córką Joy i ojca, któremu wciąż chciałaby udowodnić, że jej życie nie było pomyłką. Codzienność naciska na nią z każdej strony: rachunki, kontrola skarbowa, klienci, nieporozumienia z Waymondem i poczucie, że wszystkie dawne możliwości zamieniły się w jedno ciasne „teraz”. Właśnie w takim momencie Evelyn odkrywa multiwersum, sieć rzeczywistości, w których istnieją inne wersje jej samej: gwiazda filmowa, mistrzyni sztuk walki, kucharka, kobieta prowadząca życie, którego kiedyś nie wybrała. Brzmi to jak ucieczka, ale szybko okazuje się, że wszystkie światy są zagrożone przez Jobu Tupaki, istotę związaną z Joy i rozpaczą tak wielką, że przybiera kosmicznie absurdalny kształt. Film opowiada o multiwersum, ale jego sercem pozostaje rodzina przytłoczona zwyczajnym brakiem rozmowy. Najdziwniejsze sceny, od walki na biurowym korytarzu po wszechświaty zupełnie niedorzeczne, prowadzą do bardzo prostego pytania: czy można wybrać bliskość, gdy człowiek widzi wszystkie powody, by uznać życie za bezsens. Waymond, pozornie naiwny i zbyt łagodny, okazuje się w tej historii kimś znacznie ważniejszym niż komediowy dodatek. Jego dobroć staje się strategią oporu wobec chaosu, którego Evelyn nie potrafi już uporządkować. Multiwersum staje się krzywym zwierciadłem jej zmęczenia.