Ludzka stonoga

Lindsay i Jenny, dwie Amerykanki podróżujące po Niemczech, gubią drogę po awarii samochodu na leśnym odludziu. Szukając pomocy, trafiają do nowoczesnego domu doktora Josefa Heitera, emerytowanego chirurga specjalizującego się wcześniej w rozdzielaniu bliźniąt syjamskich. Gospodarz początkowo sprawia wrażenie chłodnego, lecz gotowego udzielić schronienia. Wkrótce kobiety odkrywają, że zostały odurzone i uwięzione w prowizorycznej sali operacyjnej. Heiter pokazuje im projekt, nad którym pracuje od dawna: zamierza połączyć trzy osoby w jeden organizm z wspólnym układem pokarmowym. Trzecim więźniem zostaje japoński turysta Katsuro, którego lekarz wybiera jako początek planowanej konstrukcji. Ofiary próbują uciec, zanim rozpocznie się zabieg, lecz dom został przygotowany tak, aby uniemożliwić im kontakt ze światem zewnętrznym. Heiter traktuje ludzi jak materiał badawczy i z obsesyjną dokładnością kontroluje każdy etap eksperymentu. Po operacji zmusza uwięzionych do poruszania się razem, reagowania na komendy i podporządkowania własnych potrzeb jego oczekiwaniom. Tymczasem zaginięciem kobiet zaczyna interesować się policja, a ślady prowadzą funkcjonariuszy w okolice posiadłości. Każda próba sprzeciwu spotyka się z karą, lecz więźniowie wciąż szukają sposobu, by wykorzystać nieuwagę chirurga. Zamknięty dom staje się miejscem walki między bezwzględnym planem lekarza a desperacką próbą odzyskania wolności przez ludzi pozbawionych możliwości samodzielnego działania.