Służąca

Korea pod japońską okupacją ma w tej historii twarz wystawnego domu, zamkniętych pokoi i zasad, które służą bardziej kontroli niż elegancji. Sook-hee, młoda złodziejka wychowana w środowisku oszustów, zostaje wprowadzona do rezydencji jako pokojówka bogatej dziedziczki Hideko. Plan przygotowany przez mężczyznę podającego się za hrabiego Fujiwarę wydaje się precyzyjny: Sook-hee ma zdobyć zaufanie pani, nakłonić ją do małżeństwa, a potem pomóc w przejęciu majątku. Tyle że rezydencja wuja Kouzukiego skrywa własne przemocowe rytuały, a Hideko nie jest wyłącznie bezradną ofiarą cudzej intrygi. Między kobietami rodzi się bliskość, która powoli rozsadza pierwotny plan i zmusza obie bohaterki do niebezpiecznej gry o wolność. Każdy gest, każde spojrzenie i każda rozmowa mogą tu oznaczać więcej, niż widać na powierzchni. Służąca prowadzi przez świat pożądania, kłamstw i społecznych masek, ale najważniejsza pozostaje relacja dwóch kobiet próbujących wydostać się z układu stworzonego przez chciwość i męską władzę. Eleganckie wnętrza nie łagodzą mroku tej historii; przeciwnie, podkreślają, jak starannie można urządzić więzienie, jeśli nazwie się je domem.