Ludzka stonoga 2

Martin Lomax pracuje nocami jako ochroniarz w podziemnym parkingu i prowadzi życie niemal całkowicie odcięte od innych ludzi. W niewielkim pokoju wielokrotnie ogląda film „Ludzka stonoga”, zapisuje pomysły w albumie i traktuje historię doktora Heitera jak instrukcję, którą można odtworzyć w rzeczywistości. Nie posiada wiedzy medycznej ani odpowiednich narzędzi, lecz obsesja stopniowo wypiera wszelkie ograniczenia. Martin zaczyna porywać przypadkowe osoby pojawiające się na parkingu i przewozi je do opuszczonego magazynu. Wśród uwięzionych znajduje się również Ashlynn Yennie, aktorka znana mu z pierwszego filmu, zwabiona obietnicą udziału w przesłuchaniu. Mężczyzna zamierza połączyć dwanaście osób w konstrukcję znacznie większą niż ta, którą zobaczył na ekranie. Jego plan opiera się na brutalnej improwizacji, ponieważ nie potrafi przeprowadzić profesjonalnego zabiegu ani kontrolować stanu ofiar. Jednocześnie życie domowe Martina, relacja z matką i spotkania z psychiatrą odsłaniają źródła jego izolacji oraz narastającej agresji. Granica między fikcją a rzeczywistością przestaje dla niego istnieć. Opuszczony magazyn staje się miejscem eksperymentu podporządkowanego wyobrażeniu człowieka, który chce nie tylko naśladować filmowego lekarza, lecz także stworzyć własną, jeszcze bardziej przerażającą wersję jego dzieła. Każda kolejna ofiara przybliża go do realizacji obsesji, której konsekwencji sam nie potrafi przewidzieć.