Spider-Man 3

Peter Parker wreszcie zaczyna wierzyć, że da się pogodzić życie superbohatera z własnym szczęściem. Nowy Jork kocha Spider-Mana, Mary Jane Watson jest blisko, a dawny lęk chłopaka z Queens na chwilę ustępuje miejsca dumie. To bardzo niebezpieczny moment, bo pewność siebie Petera rośnie szybciej niż jego rozsądek. Z kosmosu trafia na Ziemię czarna substancja, która łączy się z kostiumem Spider-Mana. Nowy strój daje mu większą siłę, odwagę i agresję, ale wyciąga też na powierzchnię wszystko, co w nim próżne, mściwe i niedojrzałe. Równocześnie Harry Osborn, przekonany, że Peter odpowiada za śmierć jego ojca, przyjmuje tożsamość Nowego Goblina. Na wolność wychodzi także Flint Marko, który po wypadku zmienia się w Sandmana, a jego historia boleśnie łączy się z przeszłością Petera. Do tego dochodzi Eddie Brock, rywal w redakcji, człowiek gotowy żywić urazę tak długo, aż uraza znajdzie własne ciało. Film jest opowieścią o nadmiarze: winy, gniewu, przeciwników i niezałatwionych spraw. Peter musi zrozumieć, że największym zagrożeniem nie zawsze jest ktoś stojący po drugiej stronie ulicy. Czasem jest nim własne poczucie krzywdy, karmione mocą, która obiecuje sprawiedliwość, a po cichu zamienia ją w zemstę. Dlatego widowisko superbohaterskie zamienia się tu w historię o przebaczeniu, które brzmi mniej efektownie niż walka, ale wymaga od Petera znacznie większej siły.