Spider-Man

Peter Parker zaczyna jako chłopak, którego łatwo przeoczyć. Jest bystry, nieśmiały, zakochany w Mary Jane Watson i przyzwyczajony do tego, że szkolne korytarze częściej uczą upokorzenia niż odwagi. Wychowują go ciocia May i wujek Ben, ludzie skromni, dobrzy i przekonani, że charakter mierzy się tym, co człowiek robi, kiedy nikt nie bije mu braw. Ukąszenie przez zmienionego genetycznie pająka wywraca codzienność Petera do góry nogami. Nagle ma siłę, refleks, pajęczy zmysł i możliwość poruszania się po mieście tak, jakby grawitacja była tylko sugestią. Początkowo traktuje nowe zdolności jak prywatny prezent od losu, sposób na pieniądze, pewność siebie i uwagę dziewczyny, o której marzy. Dopiero tragedia związana ze śmiercią wujka Bena zamienia tę fantazję w zobowiązanie. Równolegle Norman Osborn, szef Oscorpu i ojciec Harry’ego, po ryzykownym eksperymencie staje się Zielonym Goblinem. Peter, już jako Spider-Man, musi wejść w konflikt z przeciwnikiem, który łączy szaleństwo, naukę i osobiste powiązania z jego życiem. Film pokazuje narodziny bohatera w bardzo klasyczny sposób, ale dlatego działa tak mocno. Maska nie rozwiązuje problemów Petera. Ona tylko sprawia, że każdy błąd ma większy ciężar, a każda decyzja może zranić tych, których najbardziej chce ochronić. W tle jest jeszcze przyjaźń z Harrym Osbornem, delikatna, niepewna i od początku wystawiona na próbę przez tajemnice ojca oraz sekret Petera.