Tylko nie ty

Pierwsze spotkanie Bei i Bena ma w sobie ten rodzaj lekkości, po którym człowiek zaczyna podejrzewać los o wyjątkowo dobry humor. Przypadkowa rozmowa, szybkie porozumienie, noc przeciągnięta dłużej, niż wypadałoby planować, i obietnica czegoś, co mogło potoczyć się prosto. Potem wystarczy kilka źle odczytanych słów, duma uruchomiona w nieodpowiedniej chwili i cała sympatia zmienia się w lodowaty zestaw złośliwości. Bea i Ben rozchodzą się więc z przekonaniem, że najlepiej będzie już nigdy nie trafić na siebie ponownie. Oczywiście życie wybiera dla nich Australię, ślub bliskich osób i całą serię sytuacji, w których unikanie się staje się niemożliwe. Ona przyjeżdża z własnym bagażem niepewności, on z uśmiechem człowieka, który zbyt dobrze wie, jak maskować urażoną ambicję. Gdy otoczenie zaczyna mieszać się w ich sprawy, oboje wpadają na pomysł udawania pary. Niby tylko na chwilę, niby dla świętego spokoju. Tyle że fałszywa bliskość szybko zaczyna wydobywać prawdziwe emocje, a australijskie słońce nie sprzyja ukrywaniu rumieńców, gniewu ani tęsknoty. Wokół nich przyjaciele i rodzina dopisują własne scenariusze, czasem z najlepszymi intencjami, czasem dla wygody. Bea i Ben próbują kontrolować przedstawienie, ale udawanie uczuć bywa niebezpieczne, gdy stare rozczarowanie nadal ma puls.