Krzyk 2

Sidney Prescott próbuje rozpocząć nowe życie w Windsor College, dwa lata po morderstwach w Woodsboro. Studiuje, ma znajomych, chłopaka i pozornie zwyczajną codzienność, która powinna pozwolić jej oddalić się od tamtej nocy, maski Ghostface’a i krwi przyjaciół. Przeszłość wraca jednak w bardzo współczesny sposób: jako film Cios, ekranizacja wydarzeń z Woodsboro, sprzedawana publiczności jak kolejna porcja kinowej grozy. Podczas premiery ginie para studentów, a naśladowca zaczyna mordować według logiki sequela. Sidney znów trafia w centrum opowieści, której nie chciała kontynuować. Gale Weathers pojawia się z kamerą i ambicją, Dewey Riley próbuje ją chronić, a Randy Meeks analizuje zasady drugich części horrorów, jakby znajomość schematu mogła powstrzymać nóż. Film opowiada o traumie, która zostaje przerobiona na widowisko, i o publiczności, która bawi się cudzym koszmarem, dopóki krew nie pojawi się zbyt blisko. Krzyk 2 rozwija serię, pytając, czy można naprawdę przeżyć tragedię, jeśli świat wciąż chce ją odtwarzać, komentować i sprzedawać w coraz głośniejszej wersji. Sidney odkrywa, że ucieczka na studia nie wystarczy, gdy jej historia stała się scenariuszem dla kolejnego zabójcy. Każda nowa ofiara przypomina jej, że ocalały nie dostaje czystej kartki, jeśli ktoś inny postanowi dopisać następny rozdział jej koszmaru.