Oszukać przeznaczenie 3

Wendy Christensen idzie z przyjaciółmi do wesołego miasteczka, gdzie kolejka górska ma być zwykłą porcją adrenaliny przed końcem szkoły i początkiem dorosłości. W chwili, gdy wagoniki ruszają, dziewczyna doświadcza wizji katastrofy tak szczegółowej i przerażającej, że panika każe jej zejść z atrakcji razem z grupą innych osób. Chwilę później wypadek naprawdę się wydarza, a ocaleni próbują uwierzyć, że najgorsze mają za sobą. W świecie Oszukać przeznaczenie takie myślenie jest jednak niemal prowokacją. Śmierć zaczyna odbierać to, co zostało jej zabrane, układając codzienne przedmioty, przypadkowe gesty i drobne zaniedbania w precyzyjne mechanizmy zagłady. Wendy odkrywa, że zdjęcia zrobione przed wypadkiem mogą zawierać wskazówki dotyczące kolejnych zgonów, ale sama wiedza nie daje jeszcze kontroli nad losem. Film opowiada o młodych ludziach, którzy przeżyli katastrofę, lecz od tej chwili żyją jak skazani z odroczonym wyrokiem. Najbardziej niepokojące jest to, że zagrożenie nie ma twarzy ani głosu. Może ukryć się w solarium, gwoździarce, siłowni i w każdym miejscu, które jeszcze minutę wcześniej wyglądało zupełnie niewinnie. Seria po raz trzeci pokazuje, że nastoletnia pewność jutra może rozsypać się w sekundę, a lęk najlepiej działa wtedy, gdy widz zaczyna sprawdzać wzrokiem zwyczajne szczegóły kadru. Bez ostrzeżenia.